Fuckbook.com
Loading...Το Fuckbook.com δεν προσπαθεί πραγματικά να συστηθεί. Σε ρίχνει κατευθείαν στη μέση των πραγμάτων. Πρόσωπα. Προφίλ. Μηνύματα που περιμένουν ήδη. Δεν παίρνεις μια μακρά εξήγηση για το τι υποτίθεται ότι είναι ο ιστότοπος, γιατί υποθέτει ότι ήδη ξέρεις. Ή τουλάχιστον, υποθέτει ότι δεν είσαι εδώ κατά λάθος.
Με την πρώτη ματιά, φαίνεται σαν μια ιστοσελίδα γνωριμιών που έχει απορρίψει τη ευγενική μάσκα. Καμία προσεκτική διατύπωση, κανένα “ψάχνω κάτι ουσιαστικό.” Ο τόνος είναι ωμός, μερικές φορές αδέξιος, μερικές φορές πολύ πρόθυμος. Κάνεις κύλιση, και νιώθεις σαν να μπαίνεις σε ένα γεμάτο δωμάτιο όπου όλοι μιλούν ταυτόχρονα και κανείς δεν ψιθυρίζει.
Ο ιστότοπος λειτουργεί γύρω από τα προφίλ. Φωτογραφίες, σύντομες περιγραφές, προτιμήσεις, τοποθεσία. Βλέπεις ποιος είναι “online τώρα,” ποιος σε είδε, ποιος σε άρεσε. Νιώθει πολυάσχολο, σχεδόν αμέσως. Ακόμα και πριν κάνεις οτιδήποτε, τα μηνύματα αρχίζουν να εμφανίζονται. Αυτή η στιγμή μπορεί να νιώθει συναρπαστική για περίπου δέκα δευτερόλεπτα. Μετά σταματάς και αναρωτιέσαι πώς βρήκαν όλοι αυτοί εσένα τόσο γρήγορα.
Ορισμένα προφίλ φαίνονται αληθινά. Ορισμένα όχι. Ορισμένα φαίνονται σαν να έχουν φτιαχτεί βιαστικά. Άλλα είναι παράξενα γυαλισμένα, σαν να είναι εικόνες αποθετηρίου με αυτοπεποίθηση ενσωματωμένη. Δεν ξέρεις πάντα ποιο είναι ποιο, και αυτή η αβεβαιότητα σε συνοδεύει ενώ περιηγείσαι.
Το Fuckbook τοποθετεί τον εαυτό του ως μια κοινότητα ενηλίκων για περιστασιακές σχέσεις. Όχι ρομαντισμός, όχι μακρές συζητήσεις για τη ζωή. Είναι χτισμένο γύρω από φλερτ, συνομιλίες και περιστασιακές συναντήσεις. Οι λέξεις-κλειδιά που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά είναι πράγματα όπως γνωριμίες ενηλίκων, περιστασιακές σχέσεις, τοπικοί singles, συνομιλία, προφίλ και μηνύματα. Όλα περιστρέφονται γύρω από την αλληλεπίδραση. Ή τουλάχιστον, την ιδέα της.
Μόλις προσπαθήσεις να αλληλεπιδράσεις πιο σοβαρά, ο ιστότοπος σου υπενθυμίζει πώς λειτουργεί πραγματικά. Η ανάγνωση μηνυμάτων, η ελεύθερη απάντηση, η ξεκλείδωμα ορισμένων χαρακτηριστικών — αυτά τα πράγματα είναι πίσω από έναν τοίχο πληρωμής. Αυτή η στιγμή αλλάζει τη διάθεση. Όχι απαραίτητα με δραματικό τρόπο, αλλά αρκετά για να σε κάνει πιο συνειδητό για το σύστημα πίσω από την οθόνη.
Ορισμένοι άνθρωποι δεν ενοχλούνται από αυτό. Το αντιμετωπίζουν σαν μια υπηρεσία. Πληρώνεις, εξερευνάς, βλέπεις τι συμβαίνει. Άλλοι νιώθουν ότι πιέζονται πολύ γρήγορα, σαν ο ιστότοπος να ζητάει δέσμευση πριν προλάβει να σχηματιστεί η εμπιστοσύνη. Και οι δύο αντιδράσεις είναι κατανοητές.
Η ροή από μόνη της μπορεί να φαίνεται χαοτική. Νέα προφίλ εμφανίζονται συνεχώς. Υπονοούμενες φωτογραφίες ανακατεμένες με μισογραμμένα βιογραφικά. Δεν υπάρχει πραγματική αίσθηση ρυθμού. Μπορείς να κάνεις κύλιση για πολύ καιρό χωρίς να νιώθεις σταθερός, απλώς μετακινώντας από πρόσωπο σε πρόσωπο, μήνυμα σε μήνυμα, χωρίς τίποτα να εδραιώνεται πραγματικά.
Αλλά υπάρχει και κάτι παράξενα ειλικρινές σε αυτό. Ο ιστότοπος δεν προσποιείται ότι είναι κομψός. Δεν μαλακώνει τις γωνίες του. Είναι ακατάστατος με τον ίδιο τρόπο που είναι ακατάστατοι οι άνθρωποι όταν βαριούνται, είναι περίεργοι ή είναι μόνοι αργά τη νύχτα.
Αρχίζεις να παρατηρείς μοτίβα μετά από λίγο. Ορισμένες φράσεις επαναλαμβάνονται. Ορισμένοι τύποι προφίλ φαίνονται οικείοι. Αρχίζεις να αναγνωρίζεις τον ρυθμό του ιστότοπου — πότε η προσοχή φαίνεται οργανική και πότε φαίνεται μηχανική. Αυτή η συνειδητοποίηση δεν καταστρέφει απαραίτητα την εμπειρία, αλλά αλλάζει τον τρόπο που κινείσαι μέσα σε αυτήν.
Το Fuckbook.com δεν είναι διακριτικό. Δεν είναι ήρεμο. Δεν σου δίνει χώρο να ρομαντικοποιήσεις αυτό που συμβαίνει. Σου δείχνει μια εκδοχή της διαδικτυακής αλληλεπίδρασης ενηλίκων που είναι ωμή, μερικές φορές συναλλαγματική και περιστασιακά εκπληκτική. Ορισμένοι χρήστες φαίνεται πραγματικά να αναζητούν σύνδεση, ακόμα κι αν δεν το ντύνουν ωραία. Άλλοι είναι προφανώς απλώς για να περάσουν την ώρα τους.
Δεν υπάρχει αφιερωμένη εφαρμογή για κινητά, που προσθέτει στην τραχύτητα. Όλα συμβαίνουν στον περιηγητή, και μερικές φορές φαίνεται ότι ο ιστότοπος δεν έχει προσαρμοστεί πλήρως σε αργή, προσεκτική χρήση. Θέλει κίνηση. Κλικ. Αντιδράσεις.
Και όμως, οι άνθρωποι συνεχίζουν να επιστρέφουν. Αυτό λέει κάτι.
Ίσως είναι επειδή, κάτω από τον θόρυβο, το Fuckbook αντικατοπτρίζει κάτι οικείο. Τη επιθυμία να γίνεις αντιληπτός. Την ελπίδα ότι ένα μήνυμα μπορεί να είναι διαφορετικό. Τη περιέργεια που σε κρατάει να κάνεις κύλιση ακόμα και όταν λες στον εαυτό σου ότι έχεις τελειώσει.
Το Fuckbook.com δεν είναι φαντασία. Δεν υπόσχεται τελειότητα. Είναι ένας γεμάτος, ατελής χώρος όπου οι προθέσεις συγκρούονται και οι προσδοκίες δεν ευθυγραμμίζονται πάντα. Ορισμένοι χρήστες φεύγουν ενοχλημένοι. Ορισμένοι μένουν περισσότερο από ό,τι σχεδίαζαν. Ορισμένοι δεν πληρώνουν ούτε σεντ και εξακολουθούν να περνούν μια ώρα περιηγούμενοι.
Αν είσαι άνω των 18 και μπεις σε αυτό, θα ξέρεις γρήγορα αν είναι για σένα. Δεν κρύβει τι είναι. Δεν μαλακώνει τις αδέξιες πλευρές του. Απλώς υπάρχει — δυνατά, ελαττωματικά και πολύ ανθρώπινα στον τρόπο που μερικές φορές απογοητεύει.
